24V 100Ah lithium-ionbatterijen

Een effectieve textuurstructuur kan de kortsluitstroom- verhogen, wat bijdraagt ​​aan betere prestaties van zonnecellen. In dit artikel werd eerst het corrosiegedrag van siliciumwafels in een HF/HNO3/H2O-systeem gedetailleerd beschreven. Door de verhouding, de temperatuur en de tijd van de etsoplossing te variëren, werden de corrosiesnelheid, de reflectiviteit van de siliciumwafel en de celopbrengstparameters onderzocht. Uit de experimenten bleek dat de corrosiesnelheid eerst toenam en vervolgens afnam met het toenemende HF-gehalte in het HF/HNO3/H2O-systeem, en toenam met toenemende temperatuur. Wat de reflectiviteit betreft, produceerde de HF:HNO3-verhouding van 3:1 de laagste reflectiviteit voor siliciumwafels. Na PECVD-antireflectiecoating nam dit voordeel echter enigszins af vergeleken met wafers die onder andere etsomstandigheden waren vervaardigd. Wat de celuitgangsparameters betreft, vertoonde de HF:HNO3-verhouding van 3:1 een lagere efficiëntie, terwijl de HF:HNO3-verhouding van 1:5, met een iets hogere reflectiviteit, de hoogste efficiëntie bereikte. Gebaseerd op onderzoek naar het corrosiegedrag van siliciumwafels in een HF/HNO₃/H₂O-systeem, stelt dit artikel een nieuwe textureringsmethode voor waarbij secundair zuuretsen betrokken is, die verschilt van conventionele productieprocessen. Aanvankelijk ondergaat de siliciumwafel een primaire etsing in een HNO3-rijk etsmiddel, gevolgd door een secundaire etsing in een HF-rijk etsmiddel. Deze methode optimaliseert de oppervlaktetextuur en vermindert lichtreflectieverliezen op het siliciumoppervlak. Na het textureren werd de oppervlaktemorfologie van de siliciumwafels geanalyseerd met behulp van een scanning-elektronenmicroscoop (SEM) en het reflectiespectrum werd gemeten met behulp van een Carry 5000 UV-Vis-NIR-spectrofotometer. De minimale reflectiviteit van het secundaire etsproces (zonder antireflectiecoating) was 20,34%, 2,36% lager dan het primaire etsproces (22,70%). Bovendien werd het nieuwe secundaire etsproces toegepast op de industriële productie van zonnecellen en werden de celopbrengstparameters geanalyseerd. Uit de resultaten blijkt dat de open-spanning, de kortsluitstroom-en de efficiëntie van de zonnecellen die zijn behandeld met het secundaire etsproces allemaal in verschillende mate verbeterden vergeleken met die van de zonnecellen die het primaire etsproces gebruikten, waarbij de hoogste efficiëntie 15,45% bereikte.